பூனைக்குட்டி விசரி

எழுத்தாளர் : சி.டிசாந்த்மின்னஞ்சல் முகவரி: dishanth2008@gmail.com



Banner


பூனைகள் எண்டால் எனக்கு கண்ணிலும் காட்டக்கூடாது. இப்படி சொல்லி கொண்டு தொடங்குகையில் நீங்கள் என் மீது கோவப்படலாம், ஏன் சில வேளைகளில் கற்களை கொண்டு வீசி கொலை பண்ணலாம் என்று கூட நினைக்கலாம். ஆனாலும் நான் சொல்லியே ஆக வேண்டும் பூனைகள் என்றால் எனக்கு அறவே பிடிக்காது. பூனைகள் என்றால் ஏன் எனக்கு பிடிக்காது என் நீங்கள் கேட்டால் அதற்கு செல்லா தான் காரணம். செல்லா எங்கள் வீட்டில் வளர்ந்த பூனை. வீட்டில் எலி தொல்லை தாங்க முடியாமல் அம்மா பாட்டி வீட்டிலிருந்து ஒரு கரு நிற பூனைக்குட்டி கொண்டு வந்தாள். அதற்கு அம்மாவே செல்லா என பெயரும் இட்டார். செல்லா கருப்பு எண்டால் அப்படி ஒரு கருப்பு செல்லாவின் பற்கள் கண்களை தவிர அனைத்துமே கருநிறம் தான். ஒரு நாள் செல்லாவின் வாயினை திறந்து முரசினை கூட சேதித்து பார்த்தேன். அதவும் கறுப்பு தான். 

செல்லாவை பிடிக்காமல் போக நிறைய காரணம் இருந்தது. முக்கியமானது செல்லா அடிக்கடி என் கனவில் வந்து பயமுறுத்தும். கனவில் நான் உயரம் குறைந்து குள்ளனாகவும் செல்லா என்னை விட பலமடங்கு உயரமானதாகவும் இருக்கும். செல்லாவின் வேட்டைப்பற்கள் நீண்டு பெரிதாகி ரத்தகறையுடன் என்னை துரத்தத் தொடங்கும் ஒவ்வொரு முறையும் செல்லா என்னை துரத்தத் தொடங்குவதாயே கனவுகள் ஆரம்பிக்கும் ஆனால் செல்லா என்னை கொல்ல முன் எப்படியோ நான் விழித்துகொள்வேன். ஒருமுறை அம்மா எண்டு கதறி கொண்டு எழுகையில் கால்மாட்டில் படுத்திருந்த செல்லா கணக்கா மியாவ் எண்டவும் நான் பாயிலேயே போய்விட்டுவேன்.

செல்லா வாழ்நாளில் ஒரு எலியை கூட பிடித்ததாக நானறியேன். நான் எதை சாப்பிட எடுத்தாலும் செல்லா எப்படியே மணந்து பிடித்துவிடும். பின்னாங்கால்களை உயர்த்தி வாலினை கிளப்பி அதன் பின் பக்க வலத்தொடையை கொணர்ந்து எனது கால்களில் உரசும். அப்பொழுதே மீ.....யாவ் எண்டு சற்று மீடிறன் குறைந்த தொனியில் அலறிகொண்டு கழுத்தினை உயர்த்தி கண்களை பார்க்கும் இப்படி செய்கையில் எல்லோர்க்கும் இரக்கம் வரும். கரு கரு செல்லாவின் வெள்ளை முழியும் அதனுள் அகலவிரிந்த கருவிழியும் அவ்வளவு வசியத்தன்மை நிறைந்தது. ஆனால் நானே கடுப்பாகிவிடுவேன். எனது குதிக்காலை பலமாக நிலத்தின் ஊன்றி பின் பாதத்தை நிலத்தில் பதித்து ஒரு சத்ததினை எழுப்புவேன். செல்லா பயந்து ஓடிவிடும். சில சமயம் நான் செல்லாவினை கால்களால் எத்தியும் உள்ளேன். 'சண்டாளா பூனையை அடித்தால் ஒரு பிராமணனை அடித்த பாவம் கிடைக்கும்' என அம்மா அடிக்கடி கடிந்து கொள்வாள். நானோ செல்லா ஏதோ தன் வீட்டில் நாங்கள் எல்லாரும் வாடகைக்கு இருப்பதை போல எங்களை செல்லா நடத்துவது போல உணர்வேன்.

செல்லா சாப்பிடும், பின்பு உறங்கிக்கொள்ளும். பூனை ஒரு நாளில் 70மூ தூங்கியே களிக்குமாம் என விஞ்ஞான புத்தகத்தின் படித்த ஞாபகமும் உள்ளது. அப்படி இருக்கையில் செல்லா செய்த முதல் கொலை ராமுவை தான். ராமு நான் செல்லமாக வளர்த்த அணில் குஞ்சு. ஒரு நாள் வீட்டு கூரை மேயும் பொழுது பழையகூரை இடுக்குகளிற்க்கிடையே இருந்து ஒரு கூடு விழுந்தது. அதில் தான் கண்திறவா குஞ்சு ராமு இருந்தான். ராமுவிற்க்கு சீலைத்துணியை உருட்டி பாலில் நனைத்து நான் பால்பருக்கியிருக்கிறேன். ராமு கண்திறந்து ஓடி விளையாடத்தொடங்கியதும் தான் எங்கள் இருவருக்கும் விளையாட்டு அதிகம். ராமுக்கு சட்டை பையினுள் தூங்குவது எண்டால் கொள்ளை பிரியம். ஆனால் பழைய சொக்லட்கிறீம் பிஸ்கட் பொட்டியில் நான் தனியாக அவனுக்கு ஒரு கூடும் அமைத்திருந்தேன். ஒரு நாள் மதியம் ராமு கீச்.. கீச்.. என்று சத்தமிடுவது கோட்டது. அது ஒரு அபாய ஒலி போல் ஒலித்தது. ராமு ஒரு நாளும் அப்படி கத்தியதில்லை. ஓடி சென்று பார்க்கையில் செல்லா ராமுவின் கழுத்தில் கவ்விய படி நின்றது. செல்லாவின் பற்கள் யாவும் ராமுவின் குருதியால் நனைந்திருந்தது. கையில் இருந்த சோத்துகோப்பையால் செல்லாவை நோக்கி வீசி எறிந்தேன் என் இயலாமையால் பலம் கொண்டவாறு அடிவயிற்றிலிருந்து கத்தியபடி செல்லாவை நேக்கி ஓடினேன் செல்லா ராமுவை போட்டு விட்டு ஓடிவிட்டது அன்று செல்லா என் கையில் சிக்கியிருந்தால் சிலவேளை நான் செல்லாவை கொலைபண்ணியிருக்க கூடும். ராமு கீச் கீச் என கத்திய படி என் கைகளிலேயே இறந்து போனது. இப்படி செல்லாவை எனக்கு பிடிக்காமல் போக பல காரணங்கள். இறுதியாக செல்லாவால் ஒட்டு மொத்த பூனையினமே பிடிக்காமல் போனது.


00

பூனைகளால் பல சாம்ராய்ம்கள் சரிந்த கதைகள் கூட உள்ளன. எனக்கு தெரிந்த கதை ஒன்றை சொல்லுகிறேன்.பண்டைய எகிப்தியர்கள் பூனையை புனிதப் பிராணியாகக் கருதினார்கள். தெய்வமாக பூஜித்தார்கள். பூனையை யாராவது கொன்றுவிட்டால் அவர்களைக் கொன்றார்கள். இந்த 'பூனை பக்தி'யால் அண்டை நாடான பெர்ஷியாவிடம் யுத்தத்தில் இவர்கள் தோல்வி அடைந்த வரலாறும் உண்டு. 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன், பெர்ஷிய நாட்டுப் படைகள் எகிப்து நாட்டுக்கு புறப்பட்டன. எகிப்தியர்களின் 'பூனை பக்தி' பற்றி நன்கு அறிந்த பெர்ஷியர்கள், தங்கள் படைகளுக்கு முன் ஏகப்பட்ட பூனைகளை அழைத்துச் சென்றனர். இதைக் கண்டு எகிப்து சிப்பாய்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். பூனைகள் மீது ஒரு அம்புபட்டால் கூட கடவுள் கோபிப்பார். எனவே, ஆயுதங்களை எடுக்கவோ, யுத்தம் செய்யவோ முயலவில்லை. பூனையால் எகிப்து 'அம்பேல்' ஆனது.

இப்பொழுது சொல்லுங்கள் பூனைகள் மீது எனக்கு அளவு கடந்த வெறுப்பு இருப்பது நியாயம் தானே.

00

பின்பு பல்கலைக்கழகம் தெரிவாகி களுத்துறை வந்ததுடன் செல்லா என் நினைவிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அகன்றிருந்தது. அப்படி இருக்கையில் என்னுடன் சேர்ந்து ஒரு வருடம் குப்பைகொட்ட போகும் அனுபமாவின் கையடக்கதொலைபேசியில் ஒரு பூனையை இறுக்க கட்டிபிடித்து கொஞ்சுவது போல ஸ்கிரீன்சேவர் இருக்கையில் நான் ஆடிப்போனேன். அய்யகோ ஒரு பூனைக்குட்டி விசரியிடம் மாட்டிகொண்டேனா.

அனுபமாவை நான் ஏன் பூனைகுட்டி விசரி என சொல்கிறேன் என்பதற்கான காரணத்தை  நான் கூறினால் நீங்களே ஒத்துகொள்வீர்கள். அனுபமா களுத்துறையில் இருந்து 98 கிலேமீற்றர்கள் தொலைவில் உள்ள பெந்தேட்டை என்ற ஊரில் வசிக்கிறாள். 24 மணி நேரமும் வைத்திய விடுதியை மையப்படுத்திய வேலை என்பதால் எங்களுக்கு விடுதி தந்திருந்தார்கள். அனுபமாவின் வீட்டுக்கு செல்வதாயின் 3மணி நேரமாவது தேவை. ஒரு நாள் இரவு நோயாளர்களை பார்வையிட்டு முடிந்ததும் அனுபமா "hey darling, I want to go home today" என்றாள். நான் சற்று குழம்பிப்போனேன் "it's almost 9.30. How you are going to come back tomorrow morning..." ஏனெனில் அனுபமா வீடு போய் செல்ல எப்படியும் 1மணி தாண்டும் மறுபடியும் வேலைக்கு வர அதிகாலை 4 மணி பஸ் பிடிச்சாகனும் அடுத்தநாள் admission day வேற முதல்நாள் இரவு ஓய்வு கட்டாயம்.  "I can get the 4 o'clock bus" என்றாள் அனுபமா. அனுபமா அண்மையில் திருமணம் ஆனவர் என்பதால் அதற்க்கு மேல் நோண்டுவது இங்கிதமில்லை எண்டு ஒண்டும் செல்லாமல் விட்டுவிட்டேன். 

அடுத்தநாள் காலை உனவருந்துகையில் முகப்புத்தகத்தை உருட்டிகொண்டிருந்தேன். அனுபமா feeling love with my pattiyo  எண்டு பூனை ஒன்றை கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்டவாறு ஒரு நிலைத்தகவலை பதிந்திருந்தார். ' அப்போ நேத்து போனது பூனையப்பாக்க தானா...?'

' ம்ம்ம்' 'நான் வேற எதோ நினைச்சேன்' ' என்ன நினைச்ச' ' உன் மனுசன் வீட்ட வந்தானாக்கும் எண்டு' ' லூசாடா நீ.. அவன் முல்லைதீவு காம்பில இப்போ. அவன் லீவில வந்தா வந்து பார்த்துடு போவான். நான் ஏன் போகனும்' 'அது சரி' 

இப்போது சொல்லுங்கள் நான் அனுபமாவை பூனைக்குட்டி விசரி  - ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள்  தானே. 


00

அனுபமா ஒரு நாள் வழமைக்கு மாறாக கவலையாக இருந்தாள்.  'என்ன ஆச்சு' எண்டு கோட்டேன். 'பூனை கர்ப்பமாக உள்ளது' எண்டாள். 'சரி அதற்கு ஏன் கவலையா இருக்கிற'.  'இதுக்கு முதல் இருந்த பூனை பிரசவநேரத்தில் இறந்து போனது அதான் பயமாக உள்ளது'. 'சப்பா.. சரி அப்படியெண்டால் ஒரு டிப்போ ஊசியை வாங்கி போட்டு விடுறதானே'. 
'இல்லை இதுக்கு முன் இருந்த இன்னுமொரு பூனை டிப்போ குடுத்து கொஞ்ச நாளால இறந்துபோனது'. 'சரி அப்போ ஆப்பரேசன் செய்யுற தானே'. 'இல்லை அதுகளும் பாவம் தானே.. அதுகளுக்கும் பிள்ளைகுட்டிகள் வேணும் தானே'. 
'ஐய்யோ இப்போ என்ன தாண்டி உன் பிரச்சனை'. 'இல்லை பூசா ப்ரக்ணட்டா இருக்கு அதான் பாயமா இருக்கு'

00

'அம்மா அந்த மூலையில இருக்கிற ஆமிகாரன் வந்தான் இண்டைக்கு மத்தியானம்'

'என்னவாம் அந்த கோதாரி விழுவானுக்கு இப்போ'

'ஏதோ மெடிக்கல் கம்பாம் வரட்டாம்'

'என்ன மெடிக்கல்.. ?எனக்கு என்ன வருத்தம் நான் போகமாட்டன்'

'ஐயோ உனக்கில்லை என்னை வரட்டாம்'

'ஏன்..?'

'ஏதோ கையில நெருப்புகுச்சி வைக்கவாம்'

'ஏன் எங்களிட நெருப்பெட்டி இல்லை எண்டா வம்பில பிறந்தவங்களுக்கு'

'இல்ல எனே.. இது வேறயாம் உனக்கு தெரியா'

'அதென்ன..?'

'பக்கத்துவீட்டு கிரியா அக்கா சொன்னா.. அது தோலுக்க வைக்கிறதாம்.. வைச்சா ஒரு அஞ்சு வருசத்துக்கு ஒண்டும் வயித்தில தங்காதாம்!!'

'அம்மாளாச்சி..!! இந்த பத்தியெரிவாருக்கு என்னவாம் இப்போ..?'

'தெரியா அக்காவ போன கிழமை வரசொல்லி பெரிய பிரச்சனை எடுத்து கடைசியா போய் வைச்சுட்டு வந்தாவம்'

'நீ ஒண்டும் போக வேணாம். வேசமக்கள் வரட்டும் நான் பாக்கிறன் பொறு.'

'இல்லை அம்மா.. வீட்ட வந்து பிரச்சனை கொடுத்து அப்பாவயும் காம்புக்கு வர சொல்லிடா என்ன செய்யுறது.'

'உனக்கு மனுஷன் தடுப்பில எண்டு சொல்லி பார்ப்பம் அப்போ'

'கிரிஷா அக்காவுக்கு மட்டும் என்னவாம் அவர் தடுப்பில தானே. அக்கா அதெல்லாம் சொல்லி பார்த்தாவம் பேந்து காம் பொறுப்பாளர் எல்லாம் வந்து பெரிய பிரச்சனையாம். நம்ம வீட்டு முன்னுக்கு அவங்கட வாகனம் வந்து நிக்கனுமா எண்டு ஜோசிக்கிறன்'

'அதுக்கு அவன் கண்ட கடிய செய்து பிறகு வயித்தில எதுவும் விழையாம போய்ட்டா என்ன செய்யுற'

'அதுக்காக அப்பாவையும் அனுப்பிபோட்டு ஆம்புளை இல்லா வீடா இருக்க செல்லுறீயா..?'

'ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்..'

'நாளைக்கு நீயும் வா போய் வைச்சுட்டு வருவம்'

'அறுவாங்கள் ஒரு நாளைக்கு பிரண்டு தான் போக போறங்கள்.'

'ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...!!'


000

அனுபமாவிற்கு விசர் முத்திகொண்டே போனது எங்கள் விடுதியில் ஒரு பூனை இருந்தது. அந்த பூனை ஒருவாறு அனுபமாவிடம் ஒட்டிக்கொண்டது. அடிகடி எங்களுக்குள் பூனையால் பிரச்சனை உருவாகிக்கொண்டே இருக்கும். அனுபமா அதற்கு sweaty  என்று பெயர் கூட சூட்டியிருந்தாள். வேலைப்பளு காரணமாய் சாப்பிடுவதற்கான நேரங்கள் பொதுவாய் அதிகளவு கிடைப்பதில்லை. கிடைக்கும் நேரத்தில் சாப்பிட்டுகொள்வோம் ஆனாலும் நாங்களிருவரும் சேர்ந்து சாப்பிடுவதை வழக்கமாய் வைத்திருந்தோம். செல்லாவை போல sweaty யும் நாங்கள் சாப்பிடும் நேரத்தில் எங்கிருந்தாவது வந்து ஒட்டிகொள்ளும். அனுபமா சாப்பிடுவதை விடுத்து sweaty கொஞ்ச ஆரம்பித்து விடுவாள். எனக்கோ பூனைகள் எண்டால் பிடிக்காது அதுவும் சாப்பிடும் நேரத்தில் எண்டால் பத்திக்கொண்டு வரும். எங்கள் சாப்பாட்டில் ஒரு பங்கு ளறநநவலக்கு தான். sweaty சும்மா வைத்தால் எல்லாம் சாப்பிடாது. மீன், முட்டை, இறைச்சி துண்டம் இல்லாமல் சாப்பிடாது. அதுவும் நன்றாக பிசைந்து வைக்க வேண்டும் இல்லையேல் மீனை மட்டும் சாப்பிட்டு விட்டு போய்விடும். அது எதுவும் இல்லாமல் சும்மா சோத்தை மட்டும் பிசைந்து வைத்தால் பின்னால் திரும்பி குண்டியை ஆட்டி காட்டி விட்டு போகும். sweaty ஆல் எங்களுக்குள் பிரச்சனை அடிக்கடி கடிந்து கொள்வேன். அனுபமா என்னை துஸ்ட்டயா.. என்பாள். நீ பூனையை வைத்தே கொஞ்சு எண்டுட்டு நான் தனியா சாப்பிட ஆரம்பித்து விட்டேன். அனுபமா இல்லாததை விட ளறநநவல இல்லாதது எனக்கு பெரும் நிம்மதியாய் இருந்தது.

0000

May 18

என்னை சுற்றி பூனைகுட்டி விசரிகளே அதிகம் இருந்தார்கள். எனக்கு முன் எங்கள் வாட்டில் வேலை செய்த ஒரு அக்கா அன்று பெரிய பெரிய ஜந்து ரூபாய் சொப்பின் பைகளில் கீறீம்கிரக்கர் பிஸ்கட்டு, பச்சை ஆப்பிள், தோடம்பழங்கள், பால் பைகற்றுக்கள் என சாமான்களை இட்டு ஒவ்வொரு நேயாளிக்கும் வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். வாட்டுக்கு வரும் வழியில் தான் பால்சோறு தந்து சாப்பிடச் சொல்லி வதைத்தார்கள் நான் காலையிலே சோறு சாப்பிடுவத்தில்லை எண்டு சொல்லிவிட்டு நழுவி விட்டேன். அக்கா தானம் கொடுப்பதை அனுபமா கண்வெட்டாது பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

'என்ன நடக்குது' எண்டு கேட்டேன் அக்காவின் வீட்டில் வளர்த்த பூனை இறந்து விட்டது அதான் அக்கா பூசாக்கு இறப்பின் பின்பு நல்ல வாழ்வு கிடைக்க தானம் குடுக்கிறா என்று நீண்ட பெருமூச்செறிந்தாள். எனக்கு என்ன செல்லுவது என்றே தெரியல. 

சிறிது நேர அமைதியின் பின் அனுபமா தொடர்ந்தாள் 'எங்கட பூசாட அம்மா இறந்ததும் இந்தே நாளில் தான் நான் இந்த முறை ஒண்டு செய்யல எனக்கு ஏதோ மாதிரி இருக்கு. அடுத்த கிழமை நானும் எதும் கொணர்ந்து கொடுக்கனும். நீ பால்சோறு சாப்பிடியா.. இங்க இருக்கு சாப்பிடன்'

ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் சொன்னேன்..  .. "We respect human’s lives more than pussy cats" 
Views: 552